प्रशमो विषयेषूच्चैर्भावक्रोधादिकेषु च ।
लोकासंख्यातमात्रेषु स्वरूपाच्छिथिलं मन: ॥426॥
सद्यः कृतापराधेषु यद्वा जीवेषु जातुचित्‌ ।
तद्वधादिविकाराय न बुद्धि: प्रशमो मतः ॥427॥
हेतुस्तत्रोदयाभाव: स्यादनन्तानुबन्धिनाम् ।
अपि शेषकषायाणां नूनं मन्दोदयोंऽशतः ॥428॥
आरम्भादिक्रिया तस्य दैवाद्वा स्पादकामतः ।
अन्तःशुद्धे: प्रसिद्धत्वान्न हेतु: प्रशमक्षतेः ॥429॥
सम्यक्त्वेनाविनाभूतः प्रशमः परमो गुणः ।
अन्यत्र प्रशमं मन्येऽप्याभासः स्यात्तदत्ययात्‌ ॥430॥